პარაპლანის სათადარიგო პარაშუტის გადაკეცვის კურსი

პარაპლანის სათადარიგო პარაშუტის (Reserve Parachute) გადაკეცვა არის ფრენის უსაფრთხოების ერთ-ერთი ყველაზე კრიტიკული კომპონენტი. საერთაშორისო სტანდარტებით (FAI, APPI, DHV), სათადარიგო პარაშუტი უნდა გადაიკეცოს წელიწადში მინიმუმ ერთხელ ან ორჯერ (ყოველ 6 თვეში), რათა ქსოვილმა არ მიიღოს დეფორმაცია და გახსნის დრო იყოს მინიმალური. აი, ძირითადი სტანდარტები და სწავლების ეტაპები, რომლებიც დაცული უნდა იყოს გადაკეცვის კურსის დროს: 1. გარემო პირობების სტანდარტი გადაკეცვა არ შეიძლება ნებისმიერ ადგილას. სტანდარტი მოითხოვს: სუფთა და მშრალი ზედაპირი: სასურველია სპეციალური მაგიდა ან სუფთა იატაკი (ხალიჩის გარეშე, რათა სტატიკური ელექტროენერგია არ წარმოიქმნას). დაბალი ტენიანობა: გარემო უნდა იყოს მშრალი, რათა ქსოვილმა ტენი არ შეიწოვოს, რაც შემდგომში პარაშუტის "წებოვნებას" იწვევს. განათება: მაღალი ხარისხის განათება, რათა პილოტმა შეძლოს თითოეული სლინგის (თოკის) და ქსოვილის დაზიანების შემჩნევა. 2. სწავლების ეტაპები (Course Curriculum) ეტაპი I: ინსპექტირება (Inspection) სანამ გადაკეცვა დაიწყება, მოსწავლემ უნდა ისწავლოს დეტალური შემოწმება: ქსოვილის მთლიანობა: ნახვრეტების, დამწვრობის ან ქიმიური ლაქების ძებნა. სლინგების შემოწმება: ხომ არ არის გაცვეთილი ან დაგვანძული. ვენტილაცია: პარაშუტი უნდა დაეკიდოს გაშლილ მდგომარეობაში მინიმუმ 6-12 საათით გადაკეცვამდე, რათა ქსოვილმა "ისუნთქოს" და ტენისგან გათავისუფლდეს. ეტაპი II: დალაგება და სეგმენტირება (Symmetry and Flaking) პარაშუტის სექციებად დაყოფა მწარმოებლის ინსტრუქციის მიხედვით. სიმეტრიის დაცვა: თითოეული პანელი უნდა იდოს იდეალურად სწორად, რათა ჰაერის ნაკადმა გახსნისას თანაბრად იმოქმედოს. ეტაპი III: სლინგების დალაგება (Lines Organization) ეს არის ყველაზე საპასუხისმგებლო ნაწილი. თოკები უნდა დალაგდეს "რვიანისებურად" (S-folds), რათა გახსნისას ერთმანეთში არ გადაიხლართოს. სპეციალური რეზინების (Rubber bands) გამოყენება, რომლებიც დროთა განმავლობაში არ დნება და არ აზიანებს სლინგებს. ეტაპი IV: კონტეინერში მოთავსება (Deployment Bag Packing) პარაშუტის ჩადება შიდა კონტეინერში ისე, რომ სახელურის (Handle) დაქაჩვისას პირველად ამოვიდეს სლინგები და შემდეგ გაიშალოს გუმბათი. 3. საერთაშორისო სტანდარტები და სერტიფიცირება მწარმოებლის მანუალი (Manual Compliance): გადაკეცვის კურსის მთავარი სტანდარტია - "მიჰყევი მანუალს". სხვადასხვა ტიპის პარაშუტს (მრგვალი, კვადრატული, Rogallo) გადაკეცვის განსხვავებული სპეციფიკა აქვს. G-Force ტესტი: სწავლებისას პილოტმა უნდა იცოდეს, რომ რეალურ სიტუაციაში ცენტრიდანული ძალა ართულებს გადაგდებას, ამიტომ კურსი მოიცავს "სავარჯიშო გადაგდებას" სპეციალურ ტრენაჟორზე. სერტიფიცირებული "Repacker": ბევრ ქვეყანაში პილოტს არ აქვს უფლება თავად გადაკეცოს პარაშუტი, თუ მას არ აქვს გავლილი შესაბამისი კურსი და არ ფლობს Licensed Repacker-ის სტატუსს. 4. საჭირო აღჭურვილობა სწავლებისთვის კურსის დროს პილოტს უნდა ჰქონდეს: საკუთარი სათადარიგო პარაშუტი და სავარძელი (Harness). სპეციალური დამჭერი წონები (Folding weights). ახალი ელასტიური რეზინები (Replaceable rubber bands). საკონტროლო სია (Checklist) გადაკეცვის თითოეული ნაბიჯისთვის. შეჯამება: პარაშუტის გადაკეცვის კურსი არ არის მხოლოდ "ჩალაგება". ეს არის საინჟინრო პროცესი, სადაც შეცდომის უფლება არ არსებობს. კურსის დასრულების შემდეგ პილოტმა უნდა იცოდეს არა მხოლოდ როგორ გადაკეცოს, არამედ როგორ შეამოწმოს სავარძელთან დამაკავშირებელი კარაბინები და "შაქლები" (Soft links).