T1 კატეგორიის გამოცდა არის საბოლოო ფილტრი, რომელიც ადასტურებს, რომ პილოტი მზად არის აიღოს პასუხისმგებლობა სხვა ადამიანის სიცოცხლეზე. ეს არ არის მხოლოდ უნარების დემონსტრირება, ეს არის კრიზისულ სიტუაციებში ადეკვატური რეაგირების ტესტი.
აი, საგამოცდო კომპონენტების სიღრმისეული და ვრცელი გაშლა:
1. თეორიული კომპონენტი (ცოდნის ვერადიკაცია)
თეორიული გამოცდა ამოწმებს პილოტის უნარს, მიიღოს სწორი გადაწყვეტილებები მანამ, სანამ ფეხს აფრენის მოედანზე დადგამს.
აღჭურვილობის ექსპერტიზა: პილოტმა უნდა იცოდეს ტანდემ-აღჭურვილობის ყოველი დეტალის (კარაბინები, სპრედერები, რეზერვის დამაკავშირებელი ხაზები) ცვეთის მაქსიმალური ზღვარი. მან უნდა შეძლოს ახსნას, რატომ არის კრიტიკული ტანდემ-რეზერვის სწორი ჩადება და როგორ მოქმედებს სხვადასხვა ტიპის სპრედერი ფრთის მართვაზე.
მეტეოროლოგია (ტანდემისთვის სპეციფიკური): ტანდემ-პილოტს მოეთხოვება "კონსერვატიული მეტეოროლოგიის" ცოდნა. მან უნდა ამოიცნოს ტურბულენტობისა და ქარის გაძლიერების ნიშნები იმაზე ადრე, ვიდრე ეს სოლო ფრენისას იქნებოდა კრიტიკული.
იურიდიული და ეთიკური საკითხები: პილოტმა უნდა იცოდეს თავისი პასუხისმგებლობის ფარგლებში არსებული კანონმდებლობა, მგზავრის დაზღვევის პირობები და FAI-ს რეგულაციები. ეს არის პროფესიული ეთიკის საფუძველი.
2. პრაქტიკული კომპონენტი (ოსტატობის დემონსტრირება)
პრაქტიკული გამოცდა ტარდება მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ და მოითხოვს თითოეული ელემენტის უშეცდომო შესრულებას.
იდეალური სტარტი:
კონტროლი: ფრთა უნდა ამოვიდეს სიმეტრიულად და შეჩერდეს ზენიტში ყოველგვარი "გასწრების" გარეშე.
კოორდინაცია: პილოტმა უნდა აჩვენოს მგზავრთან სინქრონული სირბილის უნარი. ნებისმიერი "დაჯდომა" ან სირბილის ნაადრევი შეწყვეტა გამოცდის ჩაჭრას ნიშნავს.
360° მობრუნებები და კოორდინირებული ფრენა:
გამოცდაზე ფასდება, რამდენად რბილად და ეფექტურად მართავს პილოტი მაღალი ინერციის ფრთას. მობრუნება უნდა იყოს გლუვი, მგზავრისთვის ყოველგვარი დისკომფორტის გარეშე.
სიმაღლის სწრაფი დაკარგვა (Rapid Descent):
პილოტმა უნდა შეასრულოს "დიდი ყურები" ან სპირალი. აქ მთავარია არა სისწრაფე, არამედ სიტუაციის კონტროლი და მგზავრის მდგომარეობის მუდმივი მონიტორინგი.
დაფრენის სიზუსტე და Flare (20-მეტრიანი რადიუსი):
ეს არის ყველაზე რთული ნაწილი. პილოტმა უნდა დასვას ტანდემი წინასწარ მონიშნულ წერტილში.
Flare: დაფრენა უნდა იყოს იმდენად რბილი, რომ მგზავრმა შეძლოს "გადასვლა" სირბილში ან მშვიდად გაჩერება ფეხზე.
რატომ არის ეს კომპონენტები მნიშვნელოვანი?
საგამოცდო კომპონენტები ერთიანობაში ქმნის პილოტის "პროფესიულ ავტორიტეტს".
თეორია ამცირებს დაუგეგმავ რისკებს.
იდეალური სტარტი უზრუნველყოფს ფრენის უსაფრთხო დასაწყისს.
მანევრირება ამტკიცებს, რომ პილოტი მართავს ფრთას და არა პირიქით.
ზუსტი დაფრენა კი არის გარანტია იმისა, რომ მგზავრი მიწაზე უვნებელი და პოზიტიური ემოციებით დაბრუნდება.