პარაგლაიდინგის განვითარების ისტორიული ისტორიული მოგზაურობა საინტერესო გზაა, რომელიც ტექნოლოგიურად დაიწყო და თანამედროვე ექსტრემალურ სპორტად და საბოლოოდ პროფესიულ სათავგადასავლო საქმიანობად იქცა.
1. ყველაფერი დაიწყო NASA-ში (1940-1960-იანები)
პარაპლანის წინაპრად ითვლება ამერიკელი ინჟინერი ფრენსის როგალო, რომელმაც 1948 წელს შექმნა ე.წ. „მოქნილი ფრთა". თავდაპირველად NASA ამ ტექნოლოგიას კოსმოსური კაფსულების დაშვებისთვის განიხილავდა.
მოგვიანებით, 1964 წელს, დომინა ჟალბერტმა გამოიგონა Parafoil — მრავალუჯრედიანი პარაშუტი, რომელმაც ჰაერით შევსებისას ფრთის ფორმა მიიღო. ეს იყო პირველი შემთხვევა, როცა პარაშუტმა აეროდინამიკური ფრთის თვისებები შეიძინა.
2. პირველი ნაბიჯები მთაში (1978 წელი)
პარაგლაიდინგი, როგორც სპორტი, საფრანგეთის ალპებში, ქალაქ მიესიში (Mieussy) დაიბადა. სამი პარაშუტისტი (ჟან-კლოდ ბეტემპსი, ანდრე ბონი და ჟერარ ბოსონი) გადაწყვიტა, რომ თვითმფრინავიდან გადმოხტომის ნაცვლად, მთის ფერდობიდან აეფრინათ. მათ გამოიყენეს მართვადი სპორტული პარაშუტები და წარმატებით აეფრინათ. ეს მოვლენა ითვლება თანამედროვე პარაგლაიდინგის დაბადების თარიღად.
3. 80-იანი წლები: ტექნოლოგიური რევოლუცია
1980-იან წლებში პარაპლანი საბოლოოდ გამოეყო ტრადიციულ პარაშუტს. ინჟინრებმა დაიწყეს სპეციალურად ფერდობიდან აფრენისთვის შექმნილი ფრთების შექმნა:
ფრთები გახდა უფრო გრძელი და ვიწრო (გაიზარდა Aspect Ratio).
შემცირდა ხაზების (Lines) რაოდენობა აეროდინამიკური წინააღმდეგობის შესამცირებლად.
გაუმჯობესდა პლანირების კოეფიციენტი, რაც პილოტებს საშუალებას აძლევდა არა მხოლოდ დაშვებულიყვნენ, არამედ სიმაღლეც მოეხვეჭათ.
4. 90-იანებიდან დღემდე: უსაფრთხოება და რეკორდები
90-იან წლებში შეიქმნა ფრთების სერტიფიცირების მკაცრი სისტემები, აგრეთვე გაჩნდნენ სარეზერვო პარაშუტები და დამცავი საკიდები.
2000-იანებში განვითარდა „ლაით" (Lightweight) აღჭურვილობა, რამაც დაბადა Hike & Fly კულტურა.
თანამედროვეობა: დღეს პარაპლანები დამზადებულია მაღალტექნოლოგიური მასალებისგან (Dyneema/Vectran), აქვთ მინიმალური წონა და შეუძლიათ ასობით კილომეტრის გავლა მზის თერმიკული ენერგიის გამოყენებით.
5. პარაგლაიდინგის მომავალი
თანამედროვე პარაგლაიდინგი სწრაფი ტემპით ვითარდება. რამდენიმე მნიშვნელოვანი ტენდენცია გამოიკვეთა:
ელექტრო ძრავები: ელექტრო პარამოტორების განვითარება საშუალებას მისცემს პილოტებს ბრტყელი ადგილებიდანაც აფრენას.
უსაფრთხოების ტექნოლოგიები: ავტომატური სარეზერვო პარაშუტის სისტემები, GPS-ზე დაფუძნებული გაფრთხილებები და რეალურ დროში ამინდის მონიტორინგი.
მდგრადობა: ეკოლოგიურად სუფთა მასალების გამოყენება წარმოებაში და „დატოვე კვალი ნულოვანი" ფილოსოფია.
კონკურენცია: FAI-ს საერთაშორისო შეჯიბრებები, მათ შორის XC (Cross-Country) რეკორდები, სადაც 500 კმ-ზე მეტი მანძილის გავლა უკვე რეალობაა.